Bismillahirrahamnirrahim “Maske” Korunmak, bazen de korumak için takılır. Şimdilerde (2020 yılı korona salgını) herkesin yüzünde bir maske var. Alıştık maskeye. İsterseniz buna maske deyin isterseniz buna peçe/nikap deyin. Bu maske işi böyle yayılmadan önce maskenin hayatımda önemli iki yeri vardır. Birisi Medine-i Münevvere’ye gittiğimde sokakta çocuklar maske satıyorlardı. Sudan ucuz tanesi 1 Riyal ve birçok insanların yüzünde o maskeyi görüyorduk. Insanlar sokakta maske ile dolaşıyorlardı. Sebebini az çok anlamıştım ama yine de sorduk “Çünkü kum fırtınası var” dediler. Evet gerçekten Medine-i Münevverenin havası gündüz iken akşam olmuş gibi, sanki heryeri sis kaplamış gibi.. öyle ince tozlar ortalığı kaplamış ki, tozu gözle görmek elle tutmak mümkün değil o kadar ince.. Tam üç gün sürdü. Çölden gelmiş bir araba gördük. Arabanın yarıdan ön kısmı sarı arka yarısı siyah renkte idi.. Şaşırdık. Bu nasıl boyama dedik! Meğer kum fırtınası arabaları böyle yapıyomuş. Bu tozların ciğerlere zarar verdiği düşünülerek insanlar maske takıyordu. Biz ise aşık-ı miskîn edasıyla şöyle düşünmüştük “Bu Medine’nin havası da tozu da bize mübarektir. Ciğerimize bir şey bulaşacaksa, yeter ki Medine’den bulaşsın” Ikinci bir maske hatıram şöyle Bundan takribi 5-10 sene önce şeyhimiz Mahmud Efendi Hazretlerini ziyarete gittik. Huzura kabul edilmiştik. Önünde bir iki dakika da olsa oturuyoruz, elini de öpmeden,…
