Bismillahirrahmanirrahim Türkiye’nin en büyük Tarikatı Menzil Nakşibendi tarikatı laiklerin ve bidatçı kesimlerin taarruzu altındadır. Rasulullah efendimizin nesli pâkından gelen bu silsile, bu Tarikat Türkiye’de etkisi en büyük, en yaygın Tarikat olduğu için Şeriat ve Tarikat muhaliflerinin sürekli kara propagandasına maruz kalmaktadır. Bu karalama faaliyetine bazen bindikleri bir araba, bazen yedikleri bir yemek bahane olurken bu defa cami içinden bir görüntü servis edilmiş ve güya ki müridler şeyhe secde ediyorlarmış gibi propaganda yapılmaktadır Seyda Saki efendi cemaate dönük oturmuş cemaat namaz kılmaya devam ediyor” videosunun izahı Menzil’i bilen bir Seyda tarafından şöyle açıkladı : Karalamaya konu olan fotoğrafın izahı: “Gece namazı kıldılar sonra müridleri içinde Hanefi olanlar başka bir imamla vitir namazını kılmaya durdu. Seyda vitir namazını gece Teheccüd sonunda kıldığı için hatim okumak üzere kürsüye geçti. O anda cemaat namaza devam edince böyle bir görüntü oluştu. Ancak önünde kürsü var, yani cemaatla arasında sütre olduğu için aslında namazda sıkıntı yok. Ancak bazı art niyetli kişiler bu görüntüleri kasıtlı çekip servis ederek sanki Menzilde insanlar şeyhe secde ediyorlarmış gibi göstererek hainlik yapmışlardır.” Tarikat ehli olarak bizler Menzili her zaman savunur müdafaa ederiz. Nitekim Şeyhimiz Mahmud Efendi Hazretlerimiz menzil şeyhlerine ne kadar hürmetli ve saygılı olduğunu herkes bilir. Onların cenaze namazını kılmaya…
Bismillahirrahmanirrahim “Sevgili Dostlarım, aşağıdaki yazıyı ibretle okumanızı tavsiye ediyorum ———————————————— Yavuz Bülent BAKİLER ve Hasip YILANLIOĞLU : HATIRALAR 1925-1930 yıllarında Kastamonulu Hasib Efendinin dilinden o günleri bir dinleyelim: “…O, 1925’li, 1930’lu yıllar korkunç yıllardı. Allah bize bir daha öyle yıllar, öyle günler göstermesin! 1925 yılında ben, 15-16 yaşlarımdaydım. Kur’an’ı çoktan hıfzetmiştim. O yıllardı Kastamonu’da Benli Sultan Şeyhi Nurettin Karasu Efendi vardı. Şeyh Efendi, beni ve hafız-ı kelam olan Ömer Aköz’ü alarak İstanbul’a götürdü. O zamanlar, Kelâmî Dergâhı, Topkapı’da, Çapa Kız Muallim Mektebi karşısındaki sokaklardan birindeydi. Beni Kelâmi Dergâhı Şeyhi Erbilli Mehmed Esat Efendi Hz’ne teslim ettiler. M. Esat Efendi, Irak Türklerindendi. Seksen yaşının üzerinde bir âlim adamdı. Arapçası, Farsçası mükemmeldi. Nakşibendi tarikatına mensuptu. Onun, imâ yoluyla olsun siyasî meselelere girdiğini, şu veya bu siyasî kişi hakkında şöyle veya böyle konuştuğunu hiç duymadım. Siyasetle kıl kadar ilgisi yoktu. Said-i Nursî Hz’ni de ben o Kelâmî Dergâhında tanıdım. Esad Efendiye gelir-gider, Onu can kulağıyla dinlerdi. Kelâmî Dergâhında benim gibi yirmi kişi daha vardı. Hoca Efendiden Arapça-Farsça yanında, fıkıh, kelâm, sarf, nahiv, tecvid gibi dersler de görüyorduk. Dergâha gireli daha bir yıl bile olmadan Şeyh Said ayaklanması başlamasın mı? Esad Efendi üzüntüden ne yapacağını şaşırdı. Bir gün beni yanına çağırdı: “Oğlum, dedi İslamın sancılı…