BİLİMDEN İNANCA

Allah’ın yüce Adıyla.. İslam’da Kadın Hakları konusunu ele aldık 8 Mart sözde Kadınlar günü vesilesiyle.  A) Yüce Dinimiz İslâm, erkeğe vermeyip sadece kadına verdiği haklar : 1. Çalışmadan yaşama, gül gibi geçinme hakkı. 2. “Halkı yönetmek, yok idare etmek” gibi yükümlülüklerden kaçınma hakkı 3. Siyaset ve politikadan uzak durma hakkı 4. Ay hali hasta günlerinde ve doğumda namaz ve oruçtan muaf olup tam istirahat etme hakkı. 5. Cuma Bayram cenaze mevlüt.. hiç bir umumi içtimaya katılmayıp vazifelerini evinde yapma hakkı 7. Ev işleri çocuk bakımı konularında varlıklı olan kocasından hizmetçi talep etme hakkı 8. Oruçlu olsa da yemeğin tadına tuzuna bakma hakkı 9. Evlenirken kocasından dilediği miktar mehir talep etme hakkı 10. “Askerlik görevi vatan müdafaası için savaşmak..” gibi ağır görevlerden geri durma hakkı 11. Tek olduğu durumda mahkemede şahitlik görevinden kaçınma hakkı B) Yüce Dinimiz İslâm, erkeğe ve kadına eşit oranda verdiği haklar. Bu haklar İslam öncesi cahiliyye yaşantısında kadına verilmiş değildi 1. Kendi tercihiyle evlenme hakkı, nikahta evet veya hayır deme hakkı 2. Mal, mülk edinme ve mülkü üzerinde tasarruf hakkı 3. Kocasından mutad yararlanma hakkı 4. Kocasından başkasını kendinden -görsel fiziksel anlamda- yararlandırmama hakkı 5. Ölen oğlu, kardeşi, anne-baba ve kocasının mirasından pay alma hakkı 6. Kaynanası…

ALLAHIMIZA HAMDOLSUN yada ALLAH TANRILARI YENDİ isa erdoğan 25.11.2017 ist Küfür kalesinden bir burç daha fethedildi ve İslam sancağı dikildi. Şirk kokulu o meşum dua “tanrımıza hamdolsun” yasaklandı ve resmi genelge ile doğrusu “Allahımıza hamdolsun” denilmesi emredildi. Askeriyede komutanlarda sebebi bilinmez bir dayatma ve ısrar vardı, yemek duasında askere zorla “tanrımıza” dedirtirler, asker ise tanrıyı kabul etmez ve Allah adına sahip çıkarak “Allah’ımıza” diye haykırırdı hep. Ertesi gün olduğunda yeniden tanrının Allahla savaşı başlardı ve komutanlar inatla tanrı diyeceksiniz diye emir vaki ederler ama askerler Allah’ı müdafaada kararlıdırlar, yemekhaneyi “Allah Allah” sesleriyle çınlatırlardı. Ben düşünüyordum o zaman “Bunlar neden Allah’ın ismini istemiyorlar, neden zorla tanrı dedirtiyorlar? Allah’tan başka Tanrı yok halbuki.. Neden Allah’ın ismine karşılar!?” Sonra aklıma geldi ki ‘acaba bunlar tanrı derken Allahı değil de heykeli dikili adamı kast ediyor olmasınlar!? Bu kadar ısrar edildiğine göre kim bilir.. belki de!’ Eğer böyle ise askerin “Allah” demesi ne kadar yerindeydi ve bir defa daha dua edilince daha bir şevkle “Allah” diye bağırıyordum.. Sonra Kuranı Kerim okurken Allah’ın isminden neden kaçtıklarını öğrenmiş oldum. Yüce Allah Nisa Suresi 146’da münafıkların özelliklerini açıklarken “onlar çok azı hariç Allah’ı zikretmezder” diyordu. Allah’ımıza Hamdolsun Dipçik zoruyla bu Millete yapılan dayatmalardan biri daha tarihe karışmış oldu….

İslama Hizmet görüntüsü içinde hezimete uğramak gibi zor ve ağır bir konuyu ele aldık. Allah yardım eyleye 1. Mebhas: Allah yolunun Yüksekliği ve Allah Yolunda olmanın şartı ve alameti Evet her mümin Allah yolunda olduğu iddia eder ve Allah yolunda olmak elbette en büyük iştir. Yüce Allah buyuruyor: “Allah yolunda katledilenlere “ölüler” demeyiniz. Bilakis onlar diridirler..” Allah yolunda olmak ve o yolda ölmek.. Hayatın adanacağı en büyük mefkure, en pahalı amaç. Izdıraplarla dolu şu kısacık hayat Allaha hibe edilip Onun Yolunda feda edilse, Tarafı ilahiyeden muazzam ve ebedi bir karşılık ile ödüllendirilecek. Mükafat, yapılan fedakarlık cinsinden; hayata mukabil yine bir hayat veriliyor. Alacaklı hadsiz derecede fakir ve muhtac, Allah ise nihayet derecede zengin ve müstağni olunca fâni bâki ile, cam parçası elmasla değiştiriliyor. Bir insanın elinden gelecek en büyük hareket işte şu biricik canını Allah yolunda bezletmesi, varlığını Ona adamasıdır. Allah yolu öyle bir yol ki o yolda can verilse ölümsüz şehit, kalınsa gazi olunuyor. O yoldan giden asla mahrum olmaz, hedefini bulamasa yarı yolda kalsa, yine muradına eriyor.. “Onun ecrini Allah üstüne alıyor çünkü. (Nisa:100) Kim Allah Yolunda ? Bulanık atmosfer içinde izlerin biri diğerine karıştığı şu zamanda her cemaat “en doğru yolda olan benim” dava eder, kendi elindekiyle…