Allahın yüce adıyla.. Hz Muaviye RA döneminde islam ordusu Abdurrahman b. Halid komutasında cihad etti. müslümanlardan biri savaşta 100 roma altınını zimmetine geçirdi. Savaştan sonra pişman oldu geldi Emîre teslim etmek istedi. Emir kabul etmedi. “gaziler dağıldı ben bunu alamam. kıyamet günü getirirsin Allah gazilere haklarını taksim eder” dedi. O hangi Sahabeye götürdü ise hiç biri kabul etmedi. Kalktı hilafet merkezi Dimeşke gitti Hz Muaviye huzuruna çıktı o da “kabul edemem” dedi. Adam ağlayarak çıktı bir yandan ağlıyor bir yandan inna lillahi çekiyordu. Faqîh bir zat olan Abdullah Elseksekî onu gördü neden ağlıyorsun. Başından geçeni anlattı. Gir Muaviyenin yanına de ki “sen imamın hakkı olan 5’te 1’i al..” Bu zat Hz Muaviye nin yanına giriyor ona diyor Sen imamın hakkı olan şu beşte biri al..” Gerisi ne olacak ? Gerisini ben Mücahitler namına tasadduk edeceğim “Allah sadakaları Kabûl eder..” (Tevbe:104) Allah o mücahitlerin isimlerini yerlerin bilir. Fakih Abdullah böyle fetva verdi. Hz Muaviye diyor ki keşke hiçbir şeyim olmasaydı da şu fetvayı verecek ilme sahip olaydım çok güzel söylemiş. Kaynak : İbni Kesir tefsiri. Tercüme : isa Erdoğan
Allahın adıyla.. İzmitte neler oldu ? Önce izmite nasıl gittik kısaca anlatalım. M. hoca efendinin yanında medresenin son derslerini okuyorduk. Sene 2000 Telhis ul miftah üzerine Muhtasarul Meani, ve Menar üzerine Nur-ul Envar ve Kuduri üzerine Lübab.. Mezun olup icazet almaya az kalmıştı.. belki yarım dönem.. dersler o dönem sonuna yetişmedi ve yaz tatili geliverdi. O yıl İzmitten bir ihvan ismailağa ya gelmiş ve yaz tatilinde izmitte bir camide yaz talabeleri okutacak hoca/kıdemli talebe istemiş. ismailağa vakfı bu işi bizim hocaya havale etmiş.. Hocamız da düşünmüş iyi fikir. bu sayede daha geniş kitlelere ulaşmış oluruz talebe derlemeye de faydası olur.. bizim sınıfa geldi olayı kısaca ifade etti ve kürt hasan dediğimiz bir arkadaşla beni seçti ve ismit egönderdi Mehmet ali paşa camiine Hasan gruba sonradan gelmişti.. tam olarak mahmur hocanın talenbesi sayılmazdı ve askerliğini henz yapmamıştı. askerlik o dönem 18 ay. dersleri de çok başarılı değildi. İhvan Hüseyin abi bir kişi kalıcı olacak demiş Hoca beni işaret ederek sen kalacaksın dedi.. ilişkilerimiz askeri disiplin çerçevesinde adeta.. ayak üstü emir komuta usulu.. “dedim oldu bitti..” O zamanlar hiç yadırgamadım. aldığımız eğitim bunu bize kanıksatmış.. şu an insanın garibine gidiyor. Hani nasıl olmasını isterdik.. seni odasına çağırır şöyle bir oturursun adam yerine…