Rahmân Rahîm olan Allah’ın ismiyle.. Hocam ben kendi yağında kavrulan mütevazi bir yaşantısı olan biriyim. Küçük eski bir motorum vardı, artık işimi görmüyordu. Yaptım ettim para biriktirdim kendime yeni bir motor aldım Konda, güzel iyi bir motor. iki kişi taşıyabiliyordu. Eşyalarımı kitaplarımı onunla taşıyordum, emr-i bil marufa vaaza onunla gidiyorum. Üzerinden altı ay kadar geçti ki bir Ramazan günü.. Gece sahur vaktinde hizmetten geldim, sabah namazından sonra da binip gidecektim “hem de Ramazan ayı kim çalacak” diyerek bağlamadım. Sabah namazı için kapıya çıktığımda bir de baktım ki motorum yok, çalınmış..! “Inna lillâhi ve inna ileyhi raciun” Yan binanın güvenlik kamerası vardı, rica ettim görüntüleri verdiler. Kayıtta uzaktan bir araba geldiği görülüyor ancak plaka okunmuyor içinden şapkalı yüzleri görülmeyen 2 kişi çıkıyor ve motorumu çalıp gidiyorlar. Elimdeki görüntüleri aldım ve karakola gittim. O gün Allah’ın işi tevafuk işte.. Benden önce takım elbiseli zengin bir adamın Sange Kover marka pahalı cipi çalınmış.. Karakolda herkes onunla ilgileniyor. Ben de girdim “selamun aleyküm aleyküm selam “motorum çalındı” deyince polisin biri bana ters yaptı “Bak bu adamın cipi çalınmış seninle mı uğraşacağız” dedi. Ben “olur mu ama o da benim servetimdi..” diyerek itiraz ettimse de “git başımdan senin motorunla mı uğraşacağız sen bir bardak su…