Allahın Yüce Adıyla..

“İmam” lider demekti.. Bu kelimeyi ilk defa Kuranla duyduk. Allah, halili İbrahime “Seni insanlığa imam yapacağım” dediğinde. Bir de müslümanların duası vardı “Allahım bizleri mütteki kullara imam eyle” Ve Allah “Ahiret günü her insanı imamıyla çağıracağız” Dünyada hangi imamın, liderin izinden gitti isen ahirette onunla birlikte olacaksın” mealindeki ayetlerle duymuş ve imamlara imrenmiştik

Bu kadarı bile imam olmanın değerini anlamak için yeterdi aslında. Hayır, Türkiye’de camide görülen bilinen imam bundan farklı değil. Bizzat odur; Kuranda sözü edilen imam’dır. Belki amelde eksiğimiz olabilir, imamlarımız makamın yerini tam dolduramıyor olabilir, zira makam çok ulvi..

Ancak bu şan, bu fazilet o görevin mazmununda münderictir. O ki Allah seni öne geçirdi, evine hizmetçi kıldı.. Bu bir seçkidir İslam’da en büyük rütbe imamlıktır, cuma namazına liderlik yapmaktır.

Sahabe geldi “Ya Rasulallah bana bir amel öğret onu yaparsam cennete gideyim” deyince , Efendimiz ona “imam ol” Ama olamam ki..! Eğer olamazsan imama en yakın ol, namazını imamın gölgesinde kıl” demişti. Başka yerde “Allah namaza liderlik yapan İmamın başını sıvazlar” “Allah namazda imamın kalbine nazar eder, onda hayır arar, görürse daha cemaate bakmaz, bütün cemaati ona bağışlar namazlarını toptan kabul eder” buyurmuştu.

İmamlık mı üstün müezzinlik mi ?

Koca koca müçtehitler bu soruyu tartıştılar.. Müezzinlik efdal diyenlere karşı İmam Azam öğle bir delil getirdi ki.. diyecek söz bırakmadı. “Elbette imamlık üstün çünkü Rasulullah Efendimiz müezzin değil, imam idi imam”

Hem Türkiye’de imam olan, müezzin de olur, hatip de olur, müftü de olur. Çok defa ezanları o okur, kürsüye de o çıkar, fetvaları da o verir.

İmam, İslam tarihi boyunca Ümmet-i Muhammedin sas takvada ilim ve irfanda en zirve şahsiyetlerinin ünvanı oldu. Ebu Hanife ra. gibi cihan çapında büyük alimlere “imam” denildi. İmam denince akla onlar geldi; İmam-ı Azam, İmam Şafi, İmam Malik, İmam Ahmedler geldi. İmam-ı Gazaliler, imam-ı Rabbaniler, İmam-ı Nevevilerdir ‘İmam’. Ümmetin bu çağlar üstü kitle liderleri İmamlığın hakkını tas tamam ifa ettiler, imam olmak vasfını göklere yükselttiler. Bu zatlarla imam olmaya heveslendik, imamlığa hep imrendik.

Sonra bir çok İslami müessese gibi imamlık ta erozyona uğratıldı. İmam mahallenin lideriydi, liderlik konumu elinden alındı. imam mahallenin hocası muallimiydi, muallimlik müderrislik elinden alındı, sadece yazdan yaza fahriane.. imam halkın en bilgilisi, ilim irfanda en donanımlısıydı, Bu ilimden de yosun bırakıldı. Namazda okuduğu Kuranı anlayan imamlar azın azı artık. imam yetiştiren kurumlarda seviye o kadar düştü ki beş on kitap okuyan vatandaş o çıtayı yakalayabiliyordu. 

imam en saygın en şerefli insandı.. Geçimine yetmeyecek düşük maaşlarla -vaktiyle- saygınlığı zedelendi. Hor hakir tutuldu. Namaz arasında çalışmaya mecbur bırakıldı.. Bu yüzden cemaat imamlara lütufta bulundu “bari kira parasından kurtulsunlar” diyerek lojman bahşettiler. Bütün bunlara ilave imamın yakasından düşmeyen, her an açığını arayan dinsiz medyanın kara propagandası, yeşilçam komitesinin papazı öven, imamı yeren alçak yayın politikası imamın heybet ve vakarını zedeledi.

Belki bu yüzden bazı imamlarımız imamlıktan ayrıldılar, kurum değiştirdiler. Bazımız ise Diyanet teşkilatı içinde kariyer yapmak istedi, imam müezzinken camiden ayrıldı, kimi vaiz, kurs hocası, kimi araştırma görevlisi oldu ve sair.. Bunlar terfi ettik sandılar, aslında terfi değil tenzil-i rütbe ettiler ancak farkında değiller. 

İmamlığa onca sıkıntıya rağmen sabretmeliydik. İmamlıktan ayrılan kişi hangi mahfile çıkarsa çıksın, o ki mihraptan ayrıldı.. Allahtan o miktar uzaklaşmıştır. Kişinin Allaha en yakın olduğu yeri mihraptır zira. Cemaate dağıtılan sevaba baksanıza ! Mihraba yaklaştıkça sevaplar artıyor uzaklaştıkça Allahın sevabı azalıyor. “Cennete en arkadan girecek kişiler camiye en arkadan gelip namazı en arka saflarda kılanlardır” Ya dünyalık ikbal, makam rütbe için camiyi cemaati bırakanlar !?

İmam beş vakit namazını en ön safta mihrapta kılandır. imam beş vakit namazını en dikkatli kılandır. Hata yapma lüksü yoktur, arkasında daima amansız müfettişler vardır.. imam namazını sarıkla cübbeyle kılandır. Beyaz sarığı ak cübbesi leke kaldırmaz. imam çamaşırına kıyafetine abdestine daima dikkat eder özen gösterir. imam namazda okuyacağı Kuranı daima dert eder Kuranla devamlı iştiğal eder. imam her hafta her gün vaaz eder, vaizin işini de yapar, kitapla hem hal olur, ilimde terakki eder. İmam caminin gölgesinden uzaklaşamaz, aklı camide kalır. Bir namazı kıldırsa diğerini düşünür, bütün işlerini namaza göre planlar, namazla yatar, namazla kalkar.

_devam edecek inşallah.._

İsa Er