Allah’ın yüce Adıyla Recep Gerçek hocam anlatıyor: 2005 yılında Efendi hazretlerimizin umresi esnasında bize bir haber geldi -tabii o haberin sıhhatini tam olarak bilmiyoruz ama- bütün herkes umreye gelsin gerekirse borç alınsın ve herkes umreye gelsin denildi muhtemelen size de gelmiştir. Biz de o zaman talebelerimizle beraber kendimiz de dahil olmak üzere hep beraber işte borç olarak gittik. Mekke’de 12 gün kadar kaldık para suyunu çekti üstelik orada İbnil Baz diye bir kitapçı bulduk ki Türkiye’nin üçte bir fiyatına veriyordu kitapları. Hem umreye borç ile gelmiştik hem de elimizdeki bütün harçlığımızı kitaplara verdik ve bununla beraber Medine’ye geldik. dolayısıyla talebelerimizin tamamı harçlıksız kaldı, Ben de öyle.. arkadaşlardan borç almak zorunda kaldım eldeki parayı da kitaplara verince böyle beş parasız kaldık Bu arada Medine’de Mescid-i Nebevî içinde bizim Osmanlı saatinin arkasında oturmuş böyle Peygamberimiz yeşil kubbesine bakarken ben kara kara düşünüyordum.. Yani Allah biliyor hani normalde tespih çekiyor olmam lazım ancak bu mali sıkıntılar içerisinde talebelerin durumu ne olacak benim durumum ne olacak bu şekilde düşünüp duruyordum. O ara karşıdan Ali Polat hocam geldi şöyle elini omuzuma vurarak bana kucağıma bir tomar para attı paralar Euro.. bunu al kendinin ve talebelerinin ne ihtiyacı varsa al dedi . O anda ben o…
Allah’ın yüce Adıyla Şeyh Hacı Ahmet Ergin Efendi Hazretlerini ben fakir dünya gözüyle tanıyamadım. Yozgat’ta 4 sene kalmış olmama rağmen onu ne gördüm ne duydum.. Bu konuda kaldığım cemaat yurdu (Yekdav) yetkililerine dargınım. Biz çocuktuk, bilmiyorduk ama siz de ağzınızı açıp burada Ahmed Efendi gibi bir zat-ı muhterem var demediniz. O yüzden meşayıhı bilen tanıyanlar mutlaka çevresine özellikle gençlere çocuklara tanıtmalı.. Bu yazıların bir gayesi de bu inşallah Esasen küçüklüğümden beri âlimleri evliyayı severim sayarım. Babam sağolsun, zahir ki onun sevgisi saygısı bize de sirayet etti, Fransa’da âlimler meclisine sohbetlere bizi de götürürdü. Oradan bir damar kaptık elhamdülillah.. Yozgat Şeyhi Ahmed Efendi hakkında aktarabileceğim birkaç kıssam var yine de. Yozgat’ta yatılı okuduğum yıllarda Yekdav öğrenci yurdunda kalıyorduk. İbrâhim hoca dediğimiz emekli bir amca bizi hafta sonu sabah namazına Çapanoğlu Ulu Camiine götürürdü. Namaz biter ışıklar söner herkes dağılırdı lakin bazı insanlar köşelere sinmişler camiden çıkmazlardı.. çocuk halimle bunları merak eder neden çıkmıyorlar ne yapıyorlar diye düşünürdüm. Sonra öğrendim ki meğer bunlar Ahmet Efendi Hz’nin müritleriymiş camide kalır zikir fikire dalar, işrak namazını bekliyorlarmış.. Çok sonradan duydum ki babam da meğer Ahmed Efendiyi bilirmiş hatta Fransa’ya döndüğü bir izin zamanı Yozgat’ta onu ziyaret etmiş ve ayak üstü ondan tarikat istemiş el…