Allah’ın Yüce ismiyle.. Usta birliğine dağıtım bilgilerimiz geldi herkes bir yere gönderildi ben ise aynı yerde İzmir Narlıderede kalmıştım. önce üzüldüm orası benim acemilik yaptığım devamlı emir altında olduğum ezildiğim yerdi daha iyi bir yere gitmeyi ben de istiyordum.. üzüntüm bundandı. Sonra toparladım ve mescide koştum Ahmet hocayla konuştum bizden 6 yaş büyük olgun bir arkadaştı. Aramız iyiydi bir gün onu müdafaa etmiştim. fazla ilmi yoktu. Bir akşam yatsı namazında Beyyine suresini okurken “lehuddine hunefâe” de durmuş ve sonra nefes alıp “-e ve yukimus salate” diye devam etmişti.. ilahiyatçı bir asker vardı Abdurrahman, onun arkadaşıydı namazdan sonra itiraz etti “namaz bozuldu iade gerekir dedi “çünkü -e ve yukimus salâte” deyince orada “e” istifham hemzesi manasına geldi bu da manayı bozar dolayısıyla namaz bozuldu” dedi. Onlar orada kendi aralında tartışırken Ahmet hoca fazla arapçası olmadığı için çaresiz kaldı ve beni görünce sevindi hemen “Bi de buna soralım medresede okumuş bilir” dedi ve bana sordu “namaz bozuldu mu?” Ben de “hayır namaz bozulmadı” demiştim ve bir delil getirmiştim.. Bu cevabım Abdurrahmanın hoşuna gitmedi yüz çevirip gitmişti.. Oradan bir dostluğumuz vardı Ahmet hocayı mescitte buldum. Ona usta birliğine burada kaldığımı ve mescide imam olmak istediğimi söyledim. Olursun inşallah zaten senden başka kimse de…