Allah’ın yüce Adıyla 

İmam Zernuci talebenin adabı ve ilim tahsilinde başarılı olma yollarını anlattığı şaheseri Talim-ül Muteallim isimli kitabında aktarır :

“Ulemadan bir zat hasta olur uzun süre derslere gelemez, bütün talebeleri ziyaretine gelirler, ikram ederler, duasını alırlar ancak biri var hiç uğramaz.. Hoca Efendi iyileşir, derse başlar o gelmeyeni görür sorar “neden hiç gelmedin? Der ki “annemin hizmeti ile meşgul oldum”

o vakit o alim der :

ترزق العمر ولم ترزق العلم 

“Uzun ömür sana nasip olur ama ilimden nasibin olmaz”

İmam-ı Zernuji der ki “Aynen dediği gibi oldu, onun hayatı köylerde geçti bir türlü ilim halkası kuramadı, talebe/alim yetiştiremedi

Bu kıssadan alcağımız ibret:

Üzerimizde hakkı olanları ihmal etmemiz, kalplerini kırmamız, bize mahrumiyet olarak geri dönecektir.

Buna göre

•Anne babayı ihmal eden, ömrün bereketini göremez 

•Hocalarını ihmal eden, ilmin bereketini bulamaz 

•Meşayıhımızı ihmal edenler, onların himmet ve feyzinden mahrum kalır, seyr-i sülukta, manevi yol ve terbiyeden geri kalırlar

Bu minvalde

Mevlana Ali Haydar Efendi ks müritlerinden darıldığı bir kişi için: “O bir tesbih çekemez bir la ilahe illallah diyemez Beni sevmiyor ki diyebilsin !”  demiş

Buradan anlaşılan “müridlerin evradını günlük yapabilmesini şeyh efendinin gönül himmetine teveccühüne bağlıdır. Şeyh efendiyi gücendiren mürid o himmet ve teveccühü alamaz ve manevi seyrinde başarılı olamaz, nefsini yenemez.

نعوذ بالله من شرور انفسنا ومن سيئات اعمالنا

isa Erdoğan