Sevgi ve Maiyyet ilişkisi üzerine bir tahkikat. Sevgi muhabbet aşk Nakşibendi tasavvuf yolunun adeta ham maddesi. O yüzden Nakşibendi yoluna Tarik-ı Işk da denilmiştir.
Müzakerenin doğuşu: Bazı kişiler, müminlerin siyasi temsilcilerine olan tam desteklerine bakarak belki o desteği kırmak için “siz madem ki bunları seviyorsunuz ahirette bunlarla birlikte olacaksınız” gibi bir iddiada bulundular. Yani “siz Allah dostlarıyla değil siyasetçilerle haşr-u cema olacaksınız” demek istediler.
Rey vermek, siyasi destek olmak maiyyeti peyda edecek derecede bir muhabbet midir ? Once bu soruya eğilelim: Bakınız sufi kardeş, Müttekilerin imamı Mahmud efendi hz vakti zamanında Turgut Özal’a da rey vermiştir.. Bu, onunla haşrolacak demek değil elbette. Belki Turgut İmam Mahmud efendi ile haşrolur”
Ayrıca
“Bak, Ashabı kirama pers-rum harbinde Rum tarafını tutmuşlar bir nevi gönül himmetiyle onlara destek olmuşlar hatta bu durum Kurana girmiş.. ancak bu, Sahabe’yı o hıristiyan rumlarla haşredecek bir durum değil, onlar Rasulullah ile birlikteler”
Mevzu en baştan.. tekrar Bizmillahirrahmanirrahim
Hadisi şeriflerde geçer, Peygamberimiz as Sahabeyi müjdelemek için “kişi sevdiği ile beraberdir” buyurmuştur. Buradaki müjdeyi alıp kendine uyarlayan veya başkalarını ilzam için kullanan kişiler ne kadar haklıdır ? “Ben sahabeler kadar olamadım ama onları seviyorum” diyerek kendi avutan, iddia ettiği sevgisine itimad eden kişi isabetli midir ? Veya soruyu şöyle soralım: Hadisi şerifte geçen sevmek ten murad nedir ? Çünkü sevgi malum, çok dereceleri var ednası var alası var. Arapçada otuz küsür farklı kelime var hepsi türkçeye sevmek diye tercüme ediliyor. Türkçede de “ilgi alaka, beğeni, heves, hoşlanma, arzulama, eğilim, yönelim, tercih, isteme, talep, sempati, ülfet, muhabbet, tutku, gönül verme, hayran olma, gönül çelme, gönül kaptırma, aşk, kara sevda” kelimelerinin her biri sevgi ile sevginin dereceleriyle alakalıdır.
Tasavvuf kitaplarında sevginin alçak ve yüksek derecelerine işaret etmek üzere “sevgi kalbi kapladığında şeyh efendinin batınında ne varsa müridin zamirine aks olur” der. halbuki acemi mürid de şeyhini sevmektedir o sevgiyle gelip bağlanmıştır ama henüz sevgisi kalbini kaplamamış.. Demekki her sevgi iş bitiremiyor, kalbi kaplayan aşk derecesinde bir sevgiye ihtiyaç var
Keza nice kişiler meşayıhı sevdiğini iddia ederler de arifi billah nazarında kalplerinde sevgi bir hakikat olarak görülmez. Bu tür hodbinleri ikaz için derler “Hem İlaha asi olur hem de sevgi izhar edersin.. Bu gerçekten çirkin bir iddia. çünkü gerçekten seven sevdiğine itaat eder” Demekki sevgi iddia eden kişiler davalarında sadık olmaları için sevgiliye itaat etmeli, en azından itaat etme çabası içinde olmalılar.
Bu manaya delalet etmek üzere “seven berbaerdir” hadisi şerifi şerhinde ulema şöyle bir kayıt düşmüştür
وعلى العبدِ ألَّا يغتَرَّ بحُبِّ الصَّالحين، ويركَنَ إلى ذلك دون أن يجتَهِدَ في اتِّباعِ آثارِهم؛ فإنَّه لن يكونَ صادِقًا في حُبِّه حتى يتَّبِعَ آثارَهم، ويأخُذَ بهَدْيِهم، ويقتَدِيَ بسُنَّتِهم، حريصًا أن يكونَ منهم، ويَسلُكَ سَبيلَهم، ويأخُذَ طَريقَتَهم، وإن كان مُقَصِّرًا في العَمَلِ.
Tercümesi: Kul salihlerin izinden gitmeden, buna gayret etmeden yalnızca onları sevdiğini iddia edip bu iddia ile aldanmamalı. Çünkü onlara ittiba etmeyen, onların yolunda yürümeyen kişi sevmek iddiasında sahici olamaz. Kul tam beceremese de salihlerin yolunda olmalı, o yolda yürümeye onlar gibi olmaya çok istekli olmalıdır ki onları gerçekten sevmiş olsun ve ahirette onlarla beraber olsun”
Beyazdi Bestami Hz evi etrafında toplanmış kalabalık görür “siz kimlersiniz” diye sorar “seni sevenleriz” derler. Eline aldığı taşları bunların üstüne atar, kalabalık dağılır kaçışırlar.. Arkalarından seslenir “bu nasıl seven ki daha küçük bir eziyetime katlanamadınız” der
Sevgi muhabbet konusunda en derin tahkikatları yine İmam Rabbani Ahmed-i Faruki Hz yapar “Esasında kalp tek bir şeyi sevebilir, ikinci bir sevgiye tahammül yoktur. Ya Allahı sever ya da kendini (Nefsini). Allahı seven kişi diğer sevdiği görülen şeylerden ne varsa hepsini Allah için sevmektedir. O mutelif sevgiler ilahi sevginin şualarıdır. Nefsini seven kişi de neyi sever görünüyorsa esasında nefsinden ötürü onları sever. Hata annenin çocuğuna olan sevgisi bile nefsine racidir, kendinden bir parça gördüğü için sevmektedir.
Yorum Yapılmamış