Allah’ın yüce Adıyla.. Öğretmenler günü denilen 24 kasım sıradan, Allah’ın günlerinden bir gündür. Müslüman kişinin bunu hatırlaması, kutlaması, bu maksatlı bir iki kelime yazı karalaması bidattır. Çocukların -ozellikle- bugünde öğretmenlere hediye vermesi, öğretmenin de bunu sevinçle kabul etmesi de bidattır. Çünkü bu, dinde olmayanı uydurmaktır, Allah’ın bir gününe Allah’ın vermediği rengi vermektir ve bu hususta Avrupalı inançsızlara benzeşmektir. Nitekim onlar da filan Ekim gününü öğretmenler günü olarak kutluyorlarmış ! Allah Rasulü aleyhisselam Medine’ye geldiğinde Medinelilerin milli bayramlar edinmiş olduğunu görünce hepsini iptal etti. Ramadan ve Kurban Bayramı dışında müslümanın bayramı olamayacağını ilan etti. Bu itibarla “biz o günlerde yaptıklarımızı din namına yapmıyoruz ki bidat olsun!” itirazı geçersizdir. Sahabe de Mihrican ve Bahar Bayramlarını dini bir garazla değil kültürel (?) bir faaliyet olarak kutluyorlardı, ama Hz Peygamber müdaahale etti! Sonra Din, yaşam biçimidir. “Kişi arkadaşının dini üzeredir” hadisinde dinden kasıt yaşantıdır. Bu hadis “kişi arkadaşının ‘yaşantısı’ üzeredir” demektir. Çünkü: Her türlü yaşantı deftere yazılmaktadır, ahirette ya ödül ya da ceza/azar ile karşılık görecek. Şu halde bu tür günleri önemseyip özel etkinlikler tertip etmek dinden sayılır. Madem ki dinde delili yok, delilsiz dini faaliyetin adı yalnızca “bidat”tır. ve “Her bidat dalalettir” Ayrıca 24 Kasım tarihi geçmişine bakıldığında çok da masum bir gün…