Bismillahirrahmanirrahim

“Uydurulan din ve Kurandaki din” adlı kitap hakkında değerlendirme

Adından da anlaşılacağı üzere yazar/lar bugün bilindiği şekliyle İslam Dini’nin uydurmalarla dolu olduğunu yani geçersiz olduğunu, doğru ve geçerli olanın ise Kuranda belirtilen din olacağını, kendileri de bunu ortaya koyduklarını iddia etmektedir. Bu iddia ilmi akli ve tarihi olarak çürük olmak yanında bunca islam alimlerine de islam ümmetine apaçık bir hakaret ve küstahlıktır. 

İlmi sahada çürük, içi boş ve bir o kadar tutarsız bir iddia olduğu içindir ki alimler basit bir iki oturum ve kısa bir iki makale yazmak dışında konuyla ilgilenmemişler, ilgilenmeye değer bulmamışlardır. Muhatap bazen saçmalama derecesinde lafı gü-zaaf edince ona vereceğin cevap anlamlı bir sukut ve arkanı dönüp gitmek olur

1. BÖLÜM

Kitabı inceleyen ilim ehlinin değerlendirmesi

1) “Bu iddia bir retorikten ibarettir, kitap ‘Kurandaki dini’ değil, Kuran (meallerinden) yazarın anladığı şeyleri ortaya koymaktadır. Birileri çıkar, farklı bir anlayış içinde “kurandaki asıl din” bir başkası “kurandaki hakiki din” diye yeni iddialar ileri sürebilir. ve sonuçta Kurandaki bir çok din” problemi ortaya çıkmış olur. 

2) “Kurandaki din” iddiası özünde hadisleri, dolayısıyla mezhepleri ve müçtehit imamları inkar etmeye yöneliktir. Burada iki büyük hata/ihanet önümüze çıkmaktadır

3) a- Hadisleri devre dışı bırakarak Peygamberi yetkisizleştirmek ve Kuranı açıklama yetkisini Ondan alıp kendine vermektir !

4) b- Alanında uzman Müçtehit imamların ictihadını reddederek onların yerine kendini koymak.. yani kendi mezhebini oluşturmak. Bu şuna benzer; alanında uzman bir profesörün ameliyatını reddedip hayatını cahil ama cüretkar bir aceminin eline teslim eden adam gibidir

5) “Yalnızca Kuran” sloganıyla ortaya çıkan bu grup kendince kurnazlık yaparak Kurana taraftar görünmektedir. Bunlar Kuranın buyurduğu bir dine/dindarlığa çağırır gibi yaparak bilinçsiz müminlerin zihnine tesir etmeyi hedeflemektedirler. Gerçekte yalnızca Kurana bakarak İslamı tatbik etmek mümkün değildir. Çünkü Kuran namaz kılın der ancak kılma biçimini rekatlarını zamanını Peygamberin öğretisine havale eder. Zekat verin Beytullahı haccedin der ve oranını vasfını Peygamberine bırakır, Faizi terk edin der, izahını peygambere ısmarlar. 

6) Beşinci maddedeki izahtan anlaşılacağı gibi Kuran ve Hadis bir bütündür, birbirinden ayrılamaz. Ben Kurancıyım demek “Peygamberin tatbik ettiği Kurancıyım demek olabilir ancak. Peygambersiz Hadissiz Kurancılık olsa olsa ilhad ve zındıklık olur ki bu fikri benimseyenlere baktığımızda Müslüman bile olmayan, namazla abdestle dindarlıkla ilgisi olmayan kişilerin sahiplendiğini gördük. Namaz kılıp hacca umreye giden vasat bir Müslümanın hadisleri mezhepleri inkar anlamında “Kurancı” olması mümkün değil.

7) Kitap yazarını gizleyerek ilmi değerini en başından sıfırlamıştır. Çünkü üreticisi belli olmayan gıda “merdiven altı” sayılıp satın alınmadığı gibi yazarı belirsiz kitap/iddia da en başında itibarını sıfırlamıştır. Kuran Araştırmaları Grubu” içinde kimler var bilmek okuyucunun en doğal hakkıdır. Son yıllarda yahudi hıristiyan ateist nice sözde doğu bilimcinin Kuran ve İslam hakkında kafa karıştırıcı yanıltıcı fikirler ürettiği bunları müslümanların dilinde yazarak kitaplar çıkardığı bilinmektedir.

İmansız müsteşriklerin 19. yy’da cahil buldukları müslüman toplumunu islam’dan koparmak en azından şüpheye düşürmek için içlerine bir çok bozuk fikirler virüsler atmışlardır. Bu virüslerden biri “Dinin tek kaynağı Kurandır, hadisler ise, kimi uydurmadır, o yüzden İslamın kaynağı olamazlar! İşte bu “Kurandaki Din ve Uydurulmuş Din” adlı kitabın konusu ve davası budur, güya bunu ispat etmek, yani Hadissiz Peygambersiz Sahabesiz Müctehitsiz bir din icad etmek. Tarih boyunca hiç bir fırkanın cüret etmediği bu yeni icat hadissiz islamcılık kitaba göre “Kurandaki Din” oluyormuş, 1400 yıldır ümmetin tatbik ettiği din ise uydurulmuş dinmiş !

2. BÖLÜM

MÜSTEŞRİK (ORYANTALİSTLERİN) ROLÜ :

“Kuran İslam’ı” veya “sadece Kur’an’a dayalı bir İslam anlayışı” fikrinin temelini, hadislerin güvenilirliğini sorgulayan ve İslam’ın “Muhammedçilik”ten ziyade vahiyle sınırlı olması gerektiğini savunan revizyonist oryantalistler atmıştır. Bu akım, özellikle Ignaz Goldziher ve Joseph Schacht gibi hadis şüphecisi oryantalistlerin çalışmalarıyla şekillenmiştir.

Ignaz Goldziher: Hadislerin büyük kısmının İslam’ın ilk yüzyıllarındaki siyasi ve hukuki tartışmaların bir ürünü olduğunu savunarak Kur’an’ı temel kaynak olarak ön plana çıkarmıştır.

Goldziher’in Türkiyedeki savunucusu ve fikirlerinin takipçisi Mustafa İslamoğlu’dur. Hadissiz İslam fikrinin en kötü savunucusu da budur. Mezhep alimlerinin açıkladığı dine ‘uyduruk din’ yaftasını vuran “kendi anlayış ve felsefesine” de indirilmiş din diyen ilk küstah da bu olmuştur. Nitekim bu müsveddeyi ortaya çıkaran ekip içinde başı çekenin bu küstah olduğuna dair elimizde emareler var

Joseph Schacht: İslam hukukunun (fıkıh) temelinin Kur’an değil, daha sonraki dönemlerde hadislerin uydurulmasıyla(!) oluştuğunu iddia ederek, Kur’an’ın merkeziyetini vurgulayan bir yaklaşım geliştirmiştir.

Kitabı incelediğimizde gördüğümüz manzara bu kitap baştan sona bu iki müsteşrikin (islam bilimci yahudinin) fikirleriyle dolu olduğu..

Böylesi aproktif, uç  ve sivri bir fikri, ana caddesiyle sapkın fırkalarıyla islam tarihinde hiç bir islami fırka dillendirmemiş, şeytanın bile aklına gelmemiş olacak ki kimseye fısıldamamıştır. Ta ki Goldheizer Schacht gibi oryantalist (islambilimci hırstiyan Yahudiler) ortaya çıkıp bunu dillendirene kadar !

Bu bakımdan bu fikri (Hadissiz islam/Yalnız Kuran) fikrini çürütmek sıradan bir ilim talebesinin kolaylıkla başarabileceği bir iştir. Yüksek tahsile, ileri zeka ve güçlü hafızaya da ihtiyaç yoktur.

Çünkü

• “Dinin tek kaynağı kurandır, hadisler islama kaynaklık edemez” demek “Peygamber dine karışamaz” demektir.
• Hadislerin müdahil olduğu bir dine “Uydurulan din” demek Hz Peygamber ve Ashabı da “uydurulmuş din’e” tabi olmuşlardı(!) demektir.
• Bu iddiaya göre Asr-ı Saadet dönemi dahil, tarihte hiç bir topluluk “indirilmiş din”e tabi olmamışlar, sadece bu kitabın yazarı bunu bilmiş ve başarmış !!
• Tekfir ve tefsıqta bu seviye Ali Şeriati gibi şiileri bile geride bırakarak ümmeti dalalette(!) görmede yeni bir seviyeye inmektir. Çünkü Ali Şeriati cahili (Dine karşı Din) kitabında en azından “peygamberin 10 yıllık medine dönemi hariç ümmet şirk ve zulüm dini üzereydi” demiş ve ilk on yılı istisna ederek şirk ve zulüm dinini Sahabe döneminde başlatmıştı! Allah kabrini ateşle doldursun
• kitapta delil olarak kullanılan ayet mealleri bağlamından koparılmış alakasız yerde kullanılarak suistimal edilmiştir

3.BÖLÜM

Bu bölümde kitabın/yazarın “Ehli Sünnet islam’ını” çürütmede kullandığı bazı argüman ve iddiaların kendisi çürük, ve aslında kendi aleyhinde olduğunu göstereceğiz

1) “Hadisler, Kuranın evresenlliğini daralttığı” iddiası..

Cevap:

a) Kuran pis olanı haram eder.. Yere düşen ekmek modern algıya göre pis olmuştur yenmez! Onu yerden alıp silmeyi ve yemeyi ise Kuran değil, hadis emreder. Böylece kitabın (Kuran evresel, hadisler indirgemeci) şeklindeki iddiası çürümüştür

b) Hanefi fıkıh alimleri midye’yi haram sayarken bunu “Kuranın ‘pis olanı’ yasaklaması” ilkesi üzerinden yapar. “Deniz ürünleri helaldir” ilkesini ortaya koyan ise yine hadistir. Dolayısıyla daraltan Kuran, genişleten ise Hadis olmakla kitabın tersi yönündeki iddiası çürümüştür

c) Kuran hırsızın elini kesmeyi emreder, buna göre bir ekmek çalanın da eli kesilmesi icap ederdi.. ancak Hadis burada hırsızlığa bir tanım ve değer sınır koyarak bir ekmek çalanın eli kesilmeyeceğini açıklar.. Bu örnekle birlikte de “Kuran islamı evrensel, hadis islamı daraltıcı ve zorlaştırıcı” şeklindeki kitabın iddiası çürümüştür

d) 

…

isa erdoğan