Birbiriyle kanlı bıçaklı iki Müslüman cemaat, ikisi de “davam İslam” diyor ikisi de gayem îlâ-i Kelimetullah diyor..

Ancak her taraf diğerini bitirme, yok etme peşinde.. O bunun açığını araştırıyor bu onun kusurunu tecessüs ediyor. Her alanda birbirini levm etmeler.. Kürsüyü harp yerine çevirmeler, dili hançer gibi kullanmalar. Kendinden olmayana ‘şirk dalalet cehalet !’ isnat etmeler..

Düşmanlık, buğuz, kin, garaz kalplere yerleşmiş. Bu konuda nasihat edeni dahi mimleyip fişleyip ötekileştirmeler..

Ve bunların hepsi Müslüman.. Hepsi Kuran okuyor.. Kuran okuyarak nasıl bu hale geldik ? Neden böylesi acımasız düşmanlar olduk !? Nerede hata yaptık? Bu nefret bu adavet bu noktaya gelmeden bir şeyler yapılamaz mıydı?

Evet yapılabilirdi 

Eğer okuduğumuz Kuran ile amel etseydik ve savunduğumuz Sünnet’e ittiba etseydik şimdi sonuç çok farklı olurdu..

Ancak hala imkan var. Işi düzeltmenin çaresi var: Çare “Tövbe edip sil baştan Kurana uymak”

Işte uyulacak Ayetler:

• (Ey Resulüm!) Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğütle çağır! Ve onlarla en güzel şekilde mücadele et. Şüphesiz Rabbin kendi yolundan sapanları en iyi bilendir ve O, hidayete kavuşanları da en iyi bilendir.” Nah:125
• Hem iyilikle kötülük bir değildir. Kötülüğü en güzel bir şekilde sav. O zaman seninle arasında bir düşmanlık olan kişinin, sanki samimi bir dost gibi olduğunu görürsün. Fussilet:34

Bu ayette emredilen “güzel davranış” nedir ?

“Sonuçda düşmanını dost eden, kavgayı bitiren davranıştır”

“Ben hep güzel davrandım ama yine dost olmadı” diyenler var.. Allah doğru söylüyor sen yalan söylüyorsun. Gerçekten güzel davran, düşmanlık kalmaz.

Şerli bir adam Resulullaha geldi. Allah Rasulü sas onu evine aldı iltifat etti ikram etti vakit ayırdı.. Adamın şerri def-ü ref oldu..

Güzel davranmak muhatabın iyiliğini gerçekten istemek, ona acımak ve bunu hareketlerine yansıtıp karşıdakine hissettirmektir.

Mahmud Efendi Hazretleri bu ayeti açıklarken buyurmuştur “sana kabalık edene ‘ayı’ demen kötü davranmaktır. Sabretmen ise iyi davranmak ama en iyisi değil. “Ahsen” olan, en iyi davranış ona iyilik etmendir.”

Yine Mahmud Efendi hz’den işittik ki “Mevlâna Ali Haydar Efendi fikirleri bozuk hatalı olan bir kişiden haberdar olduğu zaman onu davet eder evinde ikram eder, ona hakkı hakikatı bizzat yüzüne söylerdi. Eğer gelmezse kendi ayağına giderdi..” işte güzel davranış budur.

Kürsüden “filanca sapıtmıştır, filanca Ehli Sünnetten çıkmıştır” şeklinde, arkasında kitle olan insanları yaftalama, hedef gösterme güzel davranış değildir.

Nereden belli? Sonunda o kişi sıcak dost olmadığından. Bilâkis, o an değilse bile sonradan düşman olduğundan belli.

Güzel davranış insanı insan yerine koymak, dostça davet etmek ikram etmektir. veya ayağına bizzat gidip yumuşakca nasihat etmektir. Güzel davranış insana değer vermektir.

Kendisine değer verdiğin kişi, hasım bile olsa arada kurulan dostluğun, ikram edilen kahvenin hatırına senin fikrine de düşman kalmaz. Fikrini zikrini aşağılamaz. Seni düşman taşlar gibi kürsülerden mahfillerden taşlamaz.. Hatalı fikrinde hepten kökleşmez..

..dvm edecek inş

isa erdoğan 28.08.2018