Allah’ın yüce Adıyla başlarım. Nebisi son Rasul Hz Muhammed efendimiz üzerine salât ve selâm ederim ve âline ve Ashabına..
Gece saat 04:09 da..
Zangır zangır sallandık. Bina temellerinden korkunç sesler geldi evin içinde nereye kaçacağımızı ne yapacağımızı şaşırdık 10 sn kadar süren sallantı bitti dışarı baktığımda bütün mahalleyi ayakta buldum herkes camdan başını uzatmış yorum değerlendirme yapıyordu. Gerekli ibreti aldık mı? Evet diyemiyorum. İbretten kastım “eski binaları terk etmek, çök kapan tutun” tatbikatına katılmak, deprem için gerekli çantayı, su bisküvi düdük filan hazırlamak değil. Tedbirden kastım Müsebbib-il Esbab’a rücu etmek, onun buyuruğuna teslim olmak
Gerekli tedbirin alınmadığına bu kadar çabuk nasıl karar verdim ?
Sabah namazında camiye bakarak. Rutin cemaatten fazla en fazla iki üç kişi vardı. Caminin dolmasını beklerdik. Eskiden öyle imiş. Hani sarıklı bir hoca vaazında “salla ya Rabbi Sen her salladıkça camide bir saf çoğalıyor” demişti de hapse atılmıştı. Depremi Allah ile ilişkilendirdiği için.
Hep söylüyorum bu zamanın bi-ilim adamları eski dönem kahinleri gibi; Hidayetin önünde en büyük engeldir. Bütün âyât-ı kevniye’nin üstünü bilim filim kuram kanun ile örtüp insanların gözünü perdeleyen bunlardır, bunların kitapları, okulda verdikleri eğitimleri. O yüzden artık insanlar depremi de Allah’tan bilmiyor seli de kuraklığı da..
İnkar şirk teizm a-teizm.. gibi her türlü gavurluk insanlığı ebedi Cehenneme sokacak en tehlikeli marazlardır. Marazla mücadele şuurlu akıllı insanların işi. O marazın ürediği türediği bir bataklık var, ve bataklıktan yayılan virüs taşıyan sinekler.. Her sineği tek tek öldürmek bir mücadele yöntemi ancak bu yöntemle asla sonuca ulaşılamaz. insanları maraza karşı aşılamak ve gerekli panzehiri sunmak.. Bu da etkili gerekli bir yöntem ancak marazı kökten bitirecek yöntem değil.
Küfür marazını kökten bitirecek şey; o bataklığı kurutmaktır. Bataklığı besleyen damarları kesmektir: Seküler eğitimi
Her sabah bir hizb Kuran okuyorum cemaate. Sonra 3-5 ayete mana verip namaza geçiyoruz. Bu sabah okunan iki Surede Allah cc bizi deprem sel gibi belalarla uyarmış meğer, hayret ettik.
Nahl 112: Allah bir şehri misal olarak verdi: Bu şehir güvenli, huzurlu idi, Oraya her yerden rızkı bol bol geliyordu. Ne var ki onlar Allah’ın nimetlerine karşı nankörlük ettiler. Allah da onlara, yaptıkları işler yüzünden açlık ve korku elbisesini (felâketini) tattırdı.”
İsra 16: “Biz bir memleki yok etmek istediğimiz zaman, şımarık varsıllara emrederiz, onlar Allah’a itaat etmeyip açıktan kötülük işlerler. Böylece helaka müstahak olurlar, biz de orayı yerle bir ederiz”
Söyleyin şimdi kim yapıyormuş seli depremi felâketi !?
Numaroloji’ye inanmam, rakamlarda tılsımlı bilgi olup çözülmesi gerektiğine.. Ancak hüsn-ü tevafuka inanırım. O tevafukta bize bakan hususi bir ikaz olduğuna.
Bu iki ayetten ilki 112, sonu 12 ile, diğeri 16 ile bitiyor. 212 Avrupa yakası 216 Anadolu yakası İstanbul’un. ve 112 Türkiye’nin bela musibet anında arayacağı sığınacağı acil yardım numarası !
Yüce Allah’ımız demiş oluyor “Türkiye’nin ne doğusu ne batısı ne Anadolu ne Avrupa benim belalarımdan emniyette değil ! herkes bana itaat edecek. Asıl sığınacak yer 112 acil servis değil benim kitabım, benim itaatim. İtaatime giren ancak emin olur, emniyette olur..”
* * *
Yazının bu kısmını akşam saatlerinde kaleme alıyorum. Ve insaflı kişilerden itiraflar gelmeye başladı “Bu deprem bilime adeta ezber bozdurdu..” demiş uzmanlar. Gazeteye de çıktı..

Ben de merak ettim neymiş bu bilimcilerin ezberi ki bu defa bozulmuş! Allah’ın buğuz ettiği tavır işte bu ezbercilik “aynı şeyler.. böyle olacağını biliyorduk ezberimizde var.. şaşırmadık..!” tavrı. Allah’ın fiilleri üzerinden ezber geliştirip ona bir isim takmak “arşimet kanunu” şu kanunu bu kanunu deyip sonra hiç hayret etmemek sıradan basit görmek küfre giden transit yol. Allah bu yolun yolcusunu tarif ederken “şüphesiz insan çok kefûrdur” buyurur.
Kefûr: yani çok inkarcı çok nankör, iyiliği güzelliği görmeyen Allah’ın kudretini Ayetlerini görmezden gelen..
..devam edecek inşaAllah
isa Erdoğan
Bir yorum
Sabah namazı için camiye giderken içimde caminin en azından yarısı belki tamamina yakını dolacak diye bir düşünce, umut ve heyecan vardı.ne yazık ki gene 1 saf bile olamadık. Çok üzüldüm…
Çok güzel tespitler hocam.
Elinize, kaleminize, yüreğinize sağlık.